مجرّد ( 1312 ) شعبان فرزانه ، فرزند على ، در سال 1312 هجرى شمسى در شهر همدان در كوى بنه بازار كه فعلا فضاى سبز آرامگاه بابا طاهر عريان در آن واقع است ، ديده به جهان گشود . تحصيلات ابتدايى را تا كلاس چهارم در دبستان داريوش فراگرفت ، آنگاه به دبستان علويان رفت و گواهينامهء ششم ابتدايى را از آن مدرسه دريافت داشت و به علت درگذشت پدرش ناگزير به ترك تحصيل شد و در بازار به شغل آزاد مشغول كار گرديد . فرزانه از همان كودكى به شعر علاقه و دلبستگى از خود نشان داد و به حفظ اشعار شاعران همت گماشت و براثر همين علاقه و اشتياق بود كه قريحهء شاعرى در او پديدار گرديد و از سال 1334 به سرودن شعر پرداخت و اولين شعرش غزلى بود كه به استقبال غزل مفتون همدانى با رديف " افتد و خيزد " سرود و براى آنكه با رموز شعر آشنايى يابد از شاعرانى چون پرتو همدانى و فرخ و حسين داور استفاده كرد و شعرش را رونق بخشيد . فرزانه در شعر به سبك هندى ( اصفهانى ) گرايش دارد و از شيوهء صائب پيروى مىكند و در ميان شعراى معاصر اشعار اميرى فيروزكوهى و رهى معيرى و معينى كرمانشاهى را مىپسندد . تاكنون مجموعهء اشعارش به چاپ نرسيده و ديوان شعرش بيش از پنج هزار بيت مىباشد كه بخشى از آن اشعار محلى است و در حال حاضر عضويت انجمن ادبى بابا طاهر و انجمن ادبى بو على را دارد . مجرد با اينكه خود نتوانست به تحصيل ادامه دهد ، اما دو تن از فرزندانش تحصيلات عاليه دارند ، يكى مهندس و ديگرى پزشك است . اينك چند نمونه از نظم او :